اجاقِ خانه مان

                  چند سالی ست که به جای کباب

                                                          سیخ سرخ می کند

و دندان هایِ سیاه و خرابم

بی احساسی از سفتیِ ریگ

                                با هورت کشیدنِ اشکنه هم

                                                            درهم می شکند

درست مثل استخوان هایم

...

و همسایه ، التیامش را

                             نخود ، نخود

                                             با خود می آورد

مادری داد می زند

                        آبگوشتِ خانه مان نخود ندارد

                                                    گوشت هم که نباشد

آب داغ

           نان بازاری را

                               هِلرمه می کند

و ما

     هِلرمه می شویم

                   در نعشه گیِ نخود هایِ همسایه

                                        و خواب ، در خوابِ هِلرمگی

                                                          فردایمان می گذرد

بی اعتماد به فالِ فالگیری

                           که با نخودهایش

                                            فردا را

                                                    برایمان

                                                            روشن دید

                                                                  تقدیم به نامجوی عزیز

                                                                         30/8/86